TUĞBA GAZELCİ-ÖĞRETMEN SEZAİ ACARTÜRK ANAOKULU "EVVEL ZAMAN İÇİNDE BİR KAR FIRTINASINDA" HİKAYEMİZ

 

TUĞBA GAZELCİ

ÖĞRETMEN SEZAİ ACARTÜRK ANAOKULU-5/B SINIFI

 

                           EVVEL ZAMAN İÇİNDE BİR KAR FIRTINASINDA

Soğuk bir kış akşamında çocuk odasının penceresinden dışarıyı izlerken babası odun kesiyormuş. Çocuğun canı çok sıkılmış, dışarıya çıkıp karla oynamak istiyormuş ama akşam olduğu için çıkamıyormuş.

Babası gazete okurken çocukta resim yapıyormuş. Çocuğun karnı acıkmış ama evde yeterli yemek yokmuş ve birlikte dışarı çıkıp yemek almaya karar vermişler.

Dışarı çıktıklarında kar çok yağıyormuş ve hava rüzgarlıymış.

Çocuk yüzüne kar değdiği için çok mutluymuş. Yürürlerken birden çocuğun eli kaymış ve babasının elini tutamamış karda aşağıya doğru kaymış. Çocuk ve babası birbirini kaybetmişler. Çocuk seslenmiş ama babasını bulamamış.

Çocuk babasını aramaya devam etmiş. Karda zorlukla yürüyor, üşüyor ve çok korkuyormuş. Az ileride bir mağara görmüş.

İçeri girmiş ve yorgunluktan uyuya kalmış.

Uyandığında etrafına şaşkın şaşkın bakmış. Mağaradaki hayvanlar ona bakıyormuş.

Hayvanlarda çocuğu görünce çok şaşırmışlar.

Ayı çocuğa yaklaşmış ve “Merhaba, burada ne yapıyorsun?” demiş.

Çocuk ayıya cebindeki şekeri uzatmış, ayı afiyetle yemiş ve çocuk tüm hayvanlarla arkadaş olmuş. Birlikte bir parti yaparak dans edip eğlenmişler.

Çocuk ve ayı duvara resim çizmeye başlamışlar. Çocuk babasıyla ikisinin resmini çizmiş. Babasını çok özlediğini fark eden çocuk eve nasıl gideceğini bilmiyormuş.

Çocuğun üzüldüğünü gören ayı çocuğun babasını bulmaya yardımcı olmak istemiş. Çocuk mağaradaki hayvanlarla vedalaşıp ayı ile birlikte babasını bulmak için yola çıkmış.

Ayı ve çocuk çooook uzaktan çocuğun evini görmüşler ve eve doğru yürümeye başlamışlar. Biraz yürüdükten sonra çocuğun babasının sesini duymuş ve sese doğru gitmişler.

Babasıyla çocuk kavuştukları için çok mutlu olmuşlar. Babası ayıyı görünce korkmuş ve onlara zarar vereceğini düşünmüş. Çocuğunu arkasına alarak korumak istemiş. Çocuk ayının önüne geçmiş ve ayı ile dost olduklarını sarılarak göstermiş. Babası ayının çocuğuna yardımcı olduğunu anlamış ve ayıya teşekkür etmiş.

Bir anda mağarada vedalaştıkları tüm hayvanların onlara doğru geldiklerini görmüşler. Ayı arkadaşlarını görünce çok mutlu olmuş. Meğer çocuk atkısını mağarada unutmuş, hayvanlarda çocuğun atkısını getirmişler. Çocuk çok mutlu olmuş, hayvan dostlarını babasıyla tanıştırmış.

Mevsimler geçmiş kış bitmiş yaz gelmiş. Çocuk ve babası hayvan dostlarıyla bir arada hep mutlu yaşamışlar.